Wdrażanie gospodarki o obiegu zamkniętym w polskich sektorach przemysłu

Abstrakt

Niniejsze opracowanie koncentruje się na zagadnieniach gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ) w energo, zasobo i materiałochłonnych gałęziach przemysłu w Polsce, w wybranych sektorach: stalowym i metalurgicznym, cementowym, chemicznym i petrochemicznym, papierniczym oraz szklarskim, w latach 2010–2025. Analiza opiera się na podejściu benchmarkingowym wykorzystującym krajowe i międzynarodowe dane statystyczne. Oceniono, w jaki sposób strategie (GOZ) przyczyniły się do ograniczenia tradycyjnych, mniej efektywnych praktyk przemysłowych, cechujących się nadmiernym zużyciem energii, wody i surowców. Sektory te osiągnęły 15–30% redukcję zużycia energii i emisji CO₂ oraz do 40–50% oszczędności w zużyciu wody, co odzwierciedla postęp w kierunku modernizacji przemysłu i zrównoważonego rozwoju. Osiągnięcia te wynikają ze stopniowego wdrażania zasad (GOZ), innowacji technologicznych oraz dostosowywania się do unijnych ram środowiskowych. Niezbędne są jednak dalsze inwestycje i współpraca międzysektorowa, aby przyspieszyć przejście Polski od regulacji do pełnego wdrożenia (GOZ) oraz realizacji celów klimatycznych do 2050 roku.