Wpływ różnic w definicjach wskaźników wycieków na porównywalność danych wymaganych Dyrektywą w sprawie jakości wody do spożycia

Abstrakt

Ostatnie zmiany w prawodawstwie Unii Europejskiej nakładają na przedsiębiorstwa wodociągowe nowe obowiązki w zakresie gromadzenia, analizowania i raportowania obiektywnych Kluczowych Wskaźników Efektywności (KPI). Obejmują one dane dotyczące wycieków wody, stanu przedsiębiorstwa, zużycia energii i jego źródeł. Benchmarking stał się cennym narzędziem gromadzenia znormalizowanych, rzetelnych danych i ułatwiania wprowadzania usprawnień. Przedsiębiorstwa wodociągowe w Polsce uczestniczą zarówno w benchmarkingu krajowym, prowadzonym przez Izbę Gospodarczą „Wodociągi Polskie” (IGWP), jak i międzynarodowym, prowadzonym przez European Benchmarking Co-operation (EBC). Różnice w definicjach danych wpływają jednak na porównywalność wskaźników i wyniki rankingowe. Kluczową kwestią jest wybór obiektywnego i bezstronnego KPI dla strat wody. Dyrektywa 2020/2184 (DWD), nakazuje stosowanie Infrastrukturalnego Wskaźnika Wycieków (ILI), ale wskaźnik ten jest trudny do obliczenia i weryfikacji, co skłania do poszukiwania prostszych, znormalizowanych alternatyw, takich jak woda nieprzynosząca 
dochodu (NRW). Autorzy porównują wybrane kluczowe wskaźniki efektywności (KPI) z dwóch projektów benchmarkingowych, EBC i IGWP, pokazując, że drobne różnice definicyjne mogą sprawić, że porównanie będzie nieobiektywne lub niemożliwe.