Analiza hydrauliczna i ekonomiczna innowacyjnej kanalizacji deszczowej na tle kanalizacji klasycznej
DOI:
https://doi.org/10.36119/15.2024.5.7Słowa kluczowe:
innowacyjna kanalizacja deszczowa, przegrody piętrzące, kanał retencyjny, wycena, koszty inwestycyjne, wody opadoweAbstrakt
Postępująca urbanizacja terenów miejskich powiązana z rozwojem infrastruktury podziemnej wymaga efektywnego sposobu odprowadzania i zarządzania wodami opadowymi na terenach zurbanizowanych. Projektowane budowle kubaturowe, stosowane głównie w celu akumulacji nadmiaru wód opadowych i sterowania ich przepływem w sieci są bardzo kosztowne, a do tego wymagają wolnych terenów pod ich zabudowę. Nowoczesnym systemem, pozwalającym na chwilową retencję wód opadowych w sieci kanalizacyjnej jest innowacyjna kanalizacja deszczowa wyposażona w przegrody piętrzące, która działa w sposób grawitacyjny. Przegrody posiadają odpowiednio zwymiarowane otwory w dolnej części kanału, w celu maksymalnego wykorzystania ich pojemności „po sam strop”, przy jednoczesnym umożliwieniu korzystnego hydraulicznie funkcjonowania sieci kanalizacyjnej. Cała procedura obliczeniowa sprowadza się do prowadzenia symulacji z wykorzystaniem modelowania hydrodynamicznego, stosując autorski algorytm JDM17 do wymiarowania sieci kanalizacyjnej stanowiącej szeregowy układ kanałów retencyjnych. Celem artykułu jest przedstawienie kształtowania się kosztów inwestycyjnych klasycznej i innowacyjnej sieci deszczowej. Ocenie finansowej poddano kilka wariantów projektowych, w tym różnicując je geometrią sieci, celowo zwiększając dymensje wszystkich przewodów. Analiza kosztów uwzględnia rzeczywiste warunki w badanej zlewni położonej w południowo-wschodniej Polsce i uwzględnia koszty wykonania w niej sieci kanalizacyjnej wraz z niezbędnymi materiałami. Dotychczas przeprowadzone badania potwierdzają walory ekonomiczne, hydrauliczne i eksploatacyjne innowacyjnej kanalizacji deszczowej. Jest to tanie i nowoczesne rozwiązane, które w dużym stopniu redukuje natężenie przepływu wód opadowych, nawet ponad dwukrotnie, a także energię kinetyczną płynących wód opadowych w porównaniu do powszechnie stosowanych klasycznych rozwiązań odwodnieniowych.
Pobrania
Bibliografia
Słyś, D., Dziopak, J. (2014). Retencyjny kanał ściekowy. Patent nr 217405. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa, Polska.
Starzec, M. (2020). Modelowanie innowacyjnych systemów odwodnieniowych. Praca doktorska. Politechnika Rzeszowska im. Ignacego Łukasiewicza, Rzeszów.
Słyś D. (2018). An innovative retention canal – a case study, E3S Web of Conferences 45, 00084.

