Wpływ chlorowania szokowego na zawartość chloramin w wodzie basenu rehabilitacyjnego

Abstrakt

Zawartość chloramin w wodzie basenowej, ze względu na ich niekorzystny wpływ na zdrowie osób korzystających z kąpieli oraz personelu obiektów basenowych, obligatoryjnie kontrolowana jest raz dziennie w próbkach wody basenowej. Stężenie chloramin (chloru związanego), bez względu na funkcję basenu, nie powinno być większe niż 0,3 mgCl2/dm3. Zaleca się jednak utrzymywanie jak najmniejszego stężenia chloramin, a w basenach o szczególnym przeznaczeniu, m.in. w basenach rehabilitacyjnych, zaleca się by nie przekraczało 0,2 mgCl2/dm3. Pomimo dostępności wielu środków i nowoczesnych metod dezynfekcji wody, problem dużych stężeń chloramin w wodach basenowych jest ciągle aktualny. Głównym celem przeprowadzonych badań była analiza wpływu sekwencyjnie zastosowanego chlorowania szokowego na zawartość chloramin w wodzie basenu rehabilitacyjnego. Na podstawie analiz fizyczno-chemicznych i bakteriologicznych próbek wody z niecki basenowej oceniono jakość wody po każdorazowo zastosowanym chlorowaniu szokowym. Stwierdzono krótkotrwałe, kilkugodzinne obniżenie stężenia chloramin do wartości poniżej 0,2 mgCl2/dm3. Dodatkowa analiza wpływu potencjału redox na zawartość chloramin pozwoliła stwierdzić, że wartości redox powyżej 750 mV również wpływały na zmniejszenie zawartości chloramin.