Filtracja membranowa w obiektach basenowych – studium przypadku

Abstrakt

Racjonalna gospodarka wodno-ściekowa w wodochłonnych obiektach użyteczności publicznej jest podstawą zrównoważonego rozwoju w XXI wieku. Biorąc pod uwagę, że Polska należy do krajów o wysokim ryzyku deficytu wody, stosowanie membranowych technologii odzysku wody z popłuczyn w wysoko wodochłonnych obiektach basenowych jest komplementarnym rozwiązaniem dwóch problemów inżynierii środowiska identyfikowanych obecnie w Polsce – potrzeby optymalnego gospodarowania wodą oraz obniżenia kosztów eksploatacji obiektów użyteczności publicznej. Filtracja membranowa pozwala na zmniejszenie zapotrzebowania na wodę, ponowne wykorzystanie różnych strumieni wody oraz zamknięcie gospodarki wodno-ściekowej w jednym systemie. W niniejszej pracy przedstawiono korzyści środowiskowe i finansowe, wynikające ze stosowania ultrafiltracji (UF) membranowej do odzysku wody z popłuczyn, na przykładzie jednego z najnowocześniejszych krytych aquaparków w Europie – „Suntago”. W celu oceny efektów UF analizie poddano parametry jakościowe wody przed i po procesie UF. Separacja zanieczyszczeń oraz redukcja kosztów dezynfekcji odzyskiwanej wody stanowią niezaprzeczalną zaletę analizowanej technologii. Dobór odpowiedniego systemu odzysku wody oraz kontrola parametrów procesu filtracji, płukania złóż filtracyjnych i czyszczenia membran pozwalają na optymalną pracę zastosowanego układu, przy stosunkowo najwyższej rentowności operacyjnej związanej z potrzebą wymiany membran w stosunku do ilości odzyskiwanej wody.