
20
C
„rezerwowego” w przypadku operatora
sieci ciepłowniczej. Oczywiście umowa
z dostawcą ciepła odpadowego może
zawierać zapisy o pokryciu tej różnicy.
Trzeba mieć jednak na uwadze to, że cie-
pło odpadowe zprzemysłu przedsiębior-
stwa chętnie oddadzą tanio wprzypadku
gdy nie jest im ono potrzebne, ale pod
warunkiem, że nie będzie to generować
dla nich ryzyka dodatkowych kosztów
działalności lub ograniczać ich elastycz-
ności planowania produkcji nie związanej
zenergetyką czy ciepłownictwem.
Trzecia teza waspekcie ekonomicznym,
miała na celu uświadomienie efektu stoso-
wania aktualnej regulacji w kontekście in-
westycji w poprawę efektywności, która
oznacza obecnie dla inwestora spadek
przychodów nie generując wzrostu zysku.
Teza brzmiała następująco: „Inwestycja
w ograniczenie kosztów produkcji, która
powoduje obniżenie ceny produktu dokład-
nie ooszczędności ztej inwestycji ma sens
ekonomiczny.” Zespół ocenił tę tezę jako
nieprawdziwą ze względu na nie uzyskanie
efektu ekonomicznego, który wpływa na
brak motywacji do realizacji przedsięwzię-
cia. Jednak zdrugiej strony zespół zauwa-
żył, że wpływ takich przedsięwzięć na obni-
żenie ceny ciepła może stanowić motywa-
cję pozaekonomiczną, związaną zpopra-
wą konkurencyjności. Iztą drugą konkluzją,
jako moderatorowi warsztatów, trudno jest
się zgodzić jako zracjonalnym podejściem
do zarządzania kapitałem spółki zpunktu
widzenia zarządzających przedsiębior-
stwem wkontekście zapisów ksh odziałaniu
na szkodę spółki, zwłaszcza mając na
uwadze wyniki finansowe branży.
Ostatnie zagadnienie sformułowane
tezą miało na celu uwypuklenie problemu
aktualnego, rzeczywistego zwrotu kapitału
w ciepłownictwie wyrażonego ROE oraz
kosztu kapitału obcego, który przedsiębior-
stwa muszą ponieść wzwiązku zinwesty-
cjami, nawet przy zerowym koszcie kapita-
łu własnego. „Zwrot zkapitału wperspek-
tywie 10 lat na poziomie niższym niż 1 %
uzasadnia inwestowanie zudziałem 50 %
kredytu inwestycyjnego oprocentowanego
WIBOR3M+50 p.b.” Tę tezę uznano za
nieprawdziwą. Zespół uzasadnił swoje sta-
nowisko stwierdzając, że rynkowo taki
biznes nie miałby szans przetrwania jako
uzasadniona inwestycja kapitału. Ciepłow-
nictwu jednak, patrząc na wskaźniki ren-
towności, paradoksalnie się to udawało.
Wcześniej nie było jednak tylu innych moż-
liwości do lokowania kapitału na tym rynku.
Wnioski
Wyniki przeprowadzonych badań są
wartościowym materiałem, który wskazuje
na priorytety likwidacji barier prawnych
imoże stanowić koncepcję poprawy bez-
pieczeństwa ekonomicznego przedsię-
biorstw dostarczających ciepło systemo-
we. Odpowiedzi ankietowe oraz efekty
pracy w zespołach prezentują krytyczne
spojrzenie branży na realia transformacji
waspekcie technologicznym oraz ekono-
micznym iwskazują na potrzebę zainicjo-
wania likwidacji biurokratycznych oraz
ekonomicznych barier transformacji. Za-
pewnienie wskazanych przez ankietowa-
nych kierunków transformacji w politykach
na poziomie krajowym oraz w miejsco-
wych planach zagospodarowania na po-
ziomie lokalnym. Te dwa obszary zmian
dopełniając się powinny pozwolić uzy-
skać „antykruchość” ciepłownictwu przy-
szłości w obliczu zmian geopolitycznych
iklimatycznych oraz potrzeb transforma-
cji. Oceniając wybory uczestników warsz-
tatów biorących udział w obu ankietach
należy mieć na uwadze, że reprezentowali
oni wdominującej większości przedsiębior-
stwa mające koncesje na przesył idystry-
bucję ciepła. Mniejszość stanowili wytwór-
cy oraz przedstawiciele regulatora URE.
Wskazanie na kogenerację gazową
jako nadal priorytetowy kierunek transfor-
macji powinno skłonić do rewizji podejścia
przez instytucje finansujące co do stosowa-
nia rygorystycznie iliteralnie zapisów tak-
sonomii, hamujących rozwój tego segmen-
tu. Powinno też zwrócić uwagę operatorów
sieci energetycznych na ten potencjał sy-
nergii iskłonić do pozytywnego rozpatry-
wania wniosków o przyłączenie do sieci
elektroenergetycznej w krótszym czasie.
Środowisko ciepłownicze mówi bowiem
zperspektywy doświadczenia iodpowie-
dzialności za utrzymanie niezawodności
dostaw zjednaj strony, ale także jako anti-
dotum na spadek sprzedaży ciepła, który
generuje ryzyko hamowania efektu skali
oraz spadku rentowności. Kogeneracja
uzupełnia ten spadek sprzedażą energii
elektrycznej. Uzupełnia także deficyty
mocy sytemu elektroenergetycznego.
W aspekcie ekonomicznym, branża
wskazuje przede wszystkim na potrzebę
poszerzenia dostępnej na rynku oferty ta-
niego finansowania inwestycji, wtym po-
przez zmiany aktualnego rozporządzenia
GBER, oraz zapewnienie zwrotu zkapita-
łu na poziomie jego rzeczywistego kosztu
przy zapewnieniu pokrycia kosztów dzia-
łalności. Wskazuje też na potrzebę zwięk-
szenia motywacji do inwestowania
wefektywne systemy ciepłownicze. Ma to
istotne znaczenie dla dzisiejszych planów
inwestycyjnych przedsiębiorstw przygoto-
wywanych pod kątem ich możliwości oraz
przyszłej ceny ciepła dla odbiorcy.
Tezy wczwartej części warsztatów oce-
niono na nieprawdziwe, czasem wkontrze
do kierunków transformacji wskazywanych
wprzestrzeni publicznej jako priorytetowy
kierunek „power to heat”. Istotne, jak oceni-
li przedstawiciele branży, czy rozpatrujemy
elektryfikację ineutralność klimatyczną jako
100 % OZE i ciepła odpadowego jako
kierunek ogólny dla ciepłownictwa, czy
tylko dla zdefiniowanej wielkością mocy lub
sprzedaży określonej grupy przedsię-
biorstw lub dla danej lokalizacji. Branża
dostrzega jako realny ok. 30 % udział
elektryfikacji wformie „power to heat” przy
jednoczesnym rozwoju sieci niskoparame-
trowych, ale odrzuca ideę pełnej elektryfi-
kacji lub pełnego przejścia na OZE iciepło
odpadowe w ciepłownictwie. Równocze-
śnie branża zauważa także przyszłość ma-
gazynów ciepła we współpracy zrozwią-
zaniami „power to heat”. Zwłaszcza zper-
spektywy operatora sieci ciepłowniczej dą-
żącego do tego, aby być efektywnym – te
rozwiązania są trafnym irealnym do reali-
zacji wyborem. Generalnie branża wskazu-
je na potrzebę zniesienia barier transforma-
cji poprzez zwiększenie elastyczności regu-
lacji iograniczenie czasu trwania procedur
administracyjnych wtrakcie fazy formalno-
-prawnego przygotowania inwestycji.
Wskazuje też na konieczność elastycznego
podejścia co do wspieranych ipromowa-
nych rozwiązań technologicznych istawia-
nie na różnorodność rozwiązań zprioryte-
tem stabilnej ceny ciepła.
Dla decydentów kształtu polityki ener-
getycznej zwyników tych warsztatów pły-
ną wnioski, że kierunków transformacji
ciepłownictwa nie powinno się ograni-
czać do konkretnych rozwiązań, tylko
pozwolić na elastyczne stosowanie lokal-
nych konfiguracji. Niezbędne jest wpro-
wadzenie zmian wprzepisach poprawia-
jących kondycję finansową przedsię-
biorstw branży ciepłowniczej przy świa-
domości trendu spadku sprzedaży ciepła
i przy zachowaniu elastyczności cen,
adekwatnie do sytuacji na rynku. Wszelkie
usztywnienia będą bowiem, przy ewentu-
alnych kryzysach, ponownie dawać efekt
utraty rentowności przedsiębiorstw.
BIBLIOGRAFIA:
[1] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r.
w sprawie efektywności energetycznej oraz
zmieniająca rozporządzenie (UE) 2023/955
(wersja przekształcona)
[2] Energetyka cieplna wliczbach 2023, Wydawca
Urząd Regulacji Energetyki, Warszawa 2025,
[3] Energetyka cieplna wliczbach 2016, Wydawca
Urząd Regulacji Energetyki, Warszawa 2017,
[4] https://ptec.org.pl/wp-content/uplo-
ads/2024/10/RAPORT_PTEC-Wplyw-reg-
ulacji-UE-na-transformacje-sektora-
cieplownictwa-systemowego-w-Polsce-ocena-
skutkow-i-rekomendacje-w-zakresie-regulacji-
krajowych.pdf
[5] Surma T., prezentacja pt. Kilkadziesiąt razy
mniejsza emisja. Czy ciepłownictwo systemowe
to najbardziej ekologiczny sposób na ogrzewa-
nie polskich gospodarstw domowych
[6] Ustawa Prawo Energetyczne zdnia 10 kwietnia
1997 r. (Dz.U.2024.266 t.j. zdnia 2024.02.28)
[7] www.dhbenchmarking.pl
n
Księga4_25.indb 20Księga4_25.indb 20 15.04.2025 17:27:5115.04.2025 17:27:51